sikkens foundation
De Sikkensprijs werd in 1959 ingesteld op initiatief van drs. A.M. Mees, de toenmalige directeur van Sikkens Lakfabrieken te Sassenheim. De prijs was bedoeld als blijk van waardering voor de kunstenaar die een werk had gecreëerd, waarin een synthese van ruimte en kleur was verwezenlijkt. Het initiatief van dhr. Mees kwam enerzijds voort uit zijn belangstelling voor beeldende kunst, anderzijds uit zijn positie in een bedrijf, waarin kleur de toonaangevende factor bij de fabricage van producten was.
Sinds 1959 zijn er vele Sikkensprijzen uitgereikt aan architecten, kunstenaars en instellingen in binnen-en buitenland en in de loop der jaren is de prijs een begrip geworden in de wereld van kunst en cultuur. In 1972 werd de prijs onafhankelijk gemaakt van het industrieel mecenaat en ondergebracht in een stichting: Sikkens Foundation. Het doel van de stichting was het stimuleren van die sociale, culturele en wetenschappelijke ontwikkelingen in de samenleving, waarbij kleur als medium een specifieke rol speelt. Na de verruiming van de tot dan toe geldende formule ‘de synthese van kleur en ruimte’, richtte de aandacht van het bestuur van Sikkens Foundation zich op kleur als universeel verschijnsel. Behalve met de toekenning van de Sikkensprijzen hield de stichting zich ook bezig met het geven van steun aan initiatieven op het gebied van kleurgeving en kleurstudie.
In 1979 besloot het bestuur van Sikkens Foundation de ter beschikking staande financiële middelen te besteden aan: publicaties over personen en werken die in brede kring bekendheid verdienen en aan informatie over de ontwikkelingen op het gebied van kunst en wetenschap en de confrontatie tussen beide. Om laatstgenoemde doelstelling te realiseren werd besloten tot instelling van een tweejaarlijkse Piet Mondriaanlezing, een referaat te houden door een vooraanstaand persoon uit de wereld van cultuur en wetenschap. Walter Lewin (1979), Umberto Eco (1981), Rudy Kousbroek (1983). Nancy Troy (1985), Simon Schama (1987), Arthur Müller Lehning (1989), Donald Judd (1993), Rem Koolhaas (1995), Herman Pleij (1997) en Karl Ganser (1999) hebben sindsdien de Piet Mondriaanlezing gehouden.
Bij een overzicht van de toekenning van Sikkensprijzen in de afgelopen decennia valt op dat deze in meerderheid werden uitgereikt aan individuele kunstenaars en architecten die op het gebied van de kleurtoepassing baanbrekend werk hebben verricht. Hieronder bevinden zich internationaal gevestigde namen, zoals die van Rietveld, Le Corbusier, Theo van Doesburg, Johannes Itten en Richard Lohse, maar ook die van jonge talenten die het nog niet tot wereldfaam hebben gebracht. Het blijkt daarnaast ook dat Sikkens Foundation zich niet beperkt tot het toekennen van prijzen op het vlak van de beeldende kunst en architectuur. Het begrip ‘kleur’ wordt door het bestuur in zeer breed verband gezien. Voorbeelden hiervan zijn de prijzen aan de hippies, de Rijksdienst voor IJsselmeerpolders, de toneelkunstenaar Josef Svoboda en de filmer Ettore Scola.
Elk gebied waar het fenomeen kleur zich op karakteristieke, creatieve en oorspronkelijke wijze manifesteert, staat in de belangstelling van het bestuur van Sikkens Foundation. Kleur is, zo lijkt uit de samenvatting van het werk van de Foundation, een verschijnsel dat zich niet een grenzen houdt en op elk gebied van de samenleving een specifieke rol speelt. Het doel van Sikkens Foundation is die rol te onderkennen en ondersteunen.
In het huidige bestuur van Sikkens Foundation hebben de volgende leden
zitting:
Dhr. Ed Taverne (voorzitter)
Dhr. René Boomkens
Mevr. Caroline Bos
Mevr. Anne-Mie Devolder
Dhr. Sjarel Ex
Dhr. Kees Kuijken
Dhr. Dingeman Kuilman
Mevr. Iris Lamers
Dhr. Rudy van der Meer
Dhr. Hans Ultee